Tatry Wysokie położone są na terenie Polski oraz Słowacji. To jednak po stronie słowackiej znajdują się najwyższe szczyty i najpiękniejsze widoki, chociaż oczywiście Tatrzańskiemu Parkowi Narodowemu, utworzonemu w 1954 roku w Polsce, niczego również nie brakuje. Po stronie słowackiej wytyczono zaś Park Narodowy Tatry Wysokie, i oba graniczą ze sobą. Najwyższym szczytem jest oczywiście Gerlach (2655 m n.p.m.), potem Łomnica, drugi co do wysokości w Tatrach Wysokich, a Rysy (2499 m n.p.m.), położone są zarówno po stronie polskiej, jak i słowackiej, przy czym od tej drugiej ich zdobycie jest dużo łatwiejsze (ale szczyt Rysy należy do Polski!).

Zobaczyć tutaj można naprawdę wiele form polodowcowych, a więc jeziora cyrkowe, liczne wodospady, doliny U-kształtne, górskie potoki, i tym podobne. Całe Tatry zbudowane są ze stabilnego granitu, w przeciwieństwie do Tatrów Wschodnich (np. Giewont czy Kasprowy Wierch), które są płaszczowinami (a więc wzniesieniami oderwanymi od podłoża, przesuniętymi na dużą odległość i ponasuwanymi na siebie), zbudowanymi głównie z wapieni i dolomitów.

Dla porównania, po stronie polskiej znajduje się jakieś 30 jezior polodowcowych, zwanych oczkami morza, zaś po słowackiej – około stu. Są one tak czyste i przejrzyste tylko dlatego, że surowo przestrzegany jest zakaz jakichkolwiek kąpieli, czy nawet zanurzenia ręki w tych wodach (które są z resztą strasznie zimne!).

Na terenie Parku Narodowego Tatry Wysokie (strona słowacka) turyści mają do dyspozycji grubo ponad 300 km różnych szlaków. Przejście najdłuższego z nich w całości zajęłoby pieszemu jakieś pięć dni. Jest to tak zwana trasa Magistrala Tatrzańska, która kończy się w Tatrzańskiej Kotlinie. Większość szlaków jest otwarta cały rok, ale niektóre zamykane są dla turystów od listopada do maja.

Na roślinność Tatrów Wysokich składają się między innymi: flora alpejska, turniowa, świerki, limby, modrzew europejski, czy kosodrzewina. Zwierzęta tego rejonu to przede wszystkim: świstaki, kozice, niedźwiedzie brunatne, sarny, lisy, rysie, wilki, orły przednie, orliki krzykliwe, głuszce oraz cietrzewie (wszystkie na wolności!).

W 1992 roku jedna z agend ONZ, do spraw kultury, zwana UNESCO, utworzyła Międzynarodowy Rezerwat Biosfery Tatry, łącznie ze słowackim Tatrzańskim Parkiem Narodowym.

W Zakopanem znajduje się nieczynne już Muzeum Narciarstwa. Nie bez powodu, bowiem jest to zimowa stolica Polski, a więc raj dla miłośników tego sportu. Istnieje kilka stałych tras: na przykład zjazdy z Kasprowego Wierchu do Doliny Gąsienicowej lub do Doliny Goryczkowej, z których z powrotem na Kasprowy wierch można wyjechać kolejkami krzesełkowymi, które pokonują kolejno 351 i 602 m. Również na polanie zwanej Kalatówki, która znajduje się poniżej Kasprowego Wierchu, czynne są dwa małe orczykowe wyciągi dla narciarzy.

Podobnie można zjeżdżać ze szczytu Buforowego Wierchu (wysokość 1160 m n.p.m.) lub z trochę niższego poziomu. Nie można zapomnieć także o Gubałówce, gdzie narciarze mogą skorzystać zarówno z kolejki linowo-szynowej, jak i dwóch wyciągów orczykowych. W pobliżu znajduje się stok w Kotelnicy. Wielki kompleks narciarski znajduje się także na Polanie Szymoszkowej, gdzie znajdują się dwa stoki narciarskie 1500 i 400 m zjazdu, obsługiwane przez wyciągi krzesełkowe.