Alpy kojarzą się nam – i słusznie - z bardzo wysokimi wzniesieniami, a miasteczka w nich położone jako niezwykle urokliwe, przytulne i malownicze. I rzeczywiście tak jest. Alpy są najwyższym i najbardziej popularnym, jednym z najmłodszych masywów górskich na starym kontynencie, czyli w Europie. Jest to łańcuch kenozoiczny, a konkretnie trzeciorzędowy, przez następne tysiące lat ponownie rzeźbiony w okresach glacjalnych poprzez liczne zlodowacenia, poprzerywane równie licznymi momentami ocieplenia klimatu (występujące na przemian). Obecnie Alpy liczą sobie około 1200 km długości, w przedziale pomiędzy 150 a 250 km szerokości oraz obejmują swoim zasięgiem następujące państwa: Słowenia, Austria, Niemcy, Lichtenstein, Włochy, Szwajcaria, Francja i Monako. I choć zwykło się je nazywać krajami alpejskimi, to jednak z całą pewnością takie kraje, jak na przykład Słowenia czy Monako z całą pewnością nie kojarzą nam się ani ze śniegiem, ani z nartami, ani w ogóle ze sportami zimowymi.

Najwyższym wzniesieniem, położonym po stronie francuskiej, tuż przy granicy tego państwa z Włochami, jest mierzący lekko ponad 4808 m n.p.m. szczyt Mont Blanc. Alpy posiadają budowę płaszczowinową, z licznymi fałdami. Oznacza to, że podczas orogenezy alpejskiej liczne odłamki skalne zostały oderwane od podłoża, przesunięte na dużą odległość i ponasuwane na siebie, stąd stale zmieniająca się rzeźba tychże gór. Jeśli chodzi o klimat, to część południowa masywu znajduje się w strefie klimatów podzwrotnikowych, zaś część północno-zachodnia – w strefie klimatów umiarkowanych. Skąd tyle śniegu na wierzchołkach gór, pomimo dużego usłonecznienia? Ponieważ już na wysokości 2300 m n.p.m. wszelkie opady osiadają pod postacią właśnie śniegu.

Ogólny podział Alp to klasyfikacja geograficzna, a więc wyróżnienie Alp Wschodnich oraz Alp Zachodnich. Te drugie dzielą się na mniejsza pasma: Alpy Nadmorskie, Sabaudzkie, Graickie, Kotyjskie, Wapienne, Berneńskie, Walijskie, Delfinackie, Lepontyńskie, Glarneńskie oraz Prealpy. Alpy Zachodnie oddziela od Wschodnich umownie Jezioro Bodeńskie, ale przede wszystkim klasyfikacja ta ma również na względzie odmienną budowę geologiczną obu pasm. Do Alp Wschodnich zalicza się: Alpy Centralne (i tu na przykład Wysokie Taury, Niskie Taury, Alpy Noryckie, Retyckie, Sztubaje) oraz Alpy Wapienne (a tu między innymi Dolomity, Alpy Lechtalskie, Algawskie, Tyrolsko-Bawarskie, Salzburskie, Dolnoautriackie, Bergamskie, Julijskie czy Alpy Kamnickie).

Teraz może o głównych regionach narciarskich, do których można się wybrać zimą. I tak, w Austrii są to: Górna i Dolna Austria, Styria, Karyntia, Ziemia Salzburska, Tyrol, Vorarlberg, zaś w Niemczech są zaledwie dwa: Górna Bawaria oraz Allgau. Teraz czas na Szwajcarię: Wschodnia Szwajcaria i Lichtenstein, Środkowa Szwajcaria, Berneński Oberland, Kantony Valais i Voud oraz Gryzonia. Przenieśmy się w tym momencie na teren Francji, gdzie na narty warto wybrać się w następujące miejsca: Górna Sabaudia, Sabaudia, Isere i Alpy Nadmorskie. I wreszcie dotarliśmy do Włoch, gdzie na uwagę zasługują: Valle d’Aosta i Piemont, Trydent i Lombardia, Tyrol Południowy oraz Wenecja Euganejska.

Jak najlepiej dotrzeć na terytorium Alp, żeby było jak najkrócej i jak najtaniej? Można to uczynić, rozglądając się po ofertach linii kolejowych niemieckich. Oczywiście, najtańszym sposobem jest łapanie tzw. stopa. Tu jednak pozostają kwestie bezpieczeństwa. Podobno na terenie Niemiec i Szwajcarii nie jest aż tak trudno znaleźć kierowcę, który zechciałby nas gdzieś podwieźć.